lewy boczny, z obrazami św. Antoniego i Przemienienia Pańskiego; prawy boczny, z obrazami Matki Bożej Częstochowskiej i św. Józefa; główny – wielki, umieszczony w prezbiterium, z obrazami Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i Trójcy Przenajświętszej.
W kaplicy bocznej znajduje się też drewniany ołtarz św. Mikołaja. Wśród elementów wyposażenia znajdują się m.in. metalowy krucyfiks z XIX w. i kamienna chrzcielnica z 1828.
W głównym ołtarzu umieszczone są relikwie św. Antonina, św. Mariana, św. Mansweta i św. Klemensa.
Historia
Okres protestancki (do 1700) Miejsce, w którym obecnie znajduje się kościół, pełni funkcje religijne od momentu powstania Biłgoraja, czyli już od drugiej połowy XVI wieku. Pierwotnie zbudowano tutaj zbór kalwiński. Do jego wzniesienia doszło z inspiracji rodu Gorajskich herbu Korczak. Przedstawiciele tej rodziny byli założycielami i właścicielami miasta do drugiej połowy XVII wieku. Jednocześnie byli oni aktywnymi działaczami protestanckimi. Wybierając miejsce na zbór kierowano się zapewne tym, że stanowiło ono szczyt niewielkiego wzniesienia, a zarazem znajdowało się blisko narożnika rynku miejskiego.