Powstanie kwietniowe () – największe powstanie narodowe Bułgarów przeciwko rządom Imperium Osmańskiego. Za moment rozpoczęcia powstania przyjmuje się , gdy wybuchły walki w Kopriwszticy (zapis datowania w starym stylu odnosi się do kalendarza juliańskiego obowiązującego w Bułgarii do 1916 roku).
Powstanie na ziemiach macedońskich w maju 1876, zdaniem autorów bułgarskich stanowiące część powstania kwietniowego, nosi nazwę powstania razłowieckiego.
Geneza Od 1396 roku Bułgaria była częścią państwa osmańskiego. Stosowanie uciążliwych represji Turków wobec ludności bułgarskiej, polegających m.in. na przymusowym nawracaniu z prawosławia na islam oraz wcielaniu młodzieży męskiej do oddziałów janczarskich itp., podtrzymywało silną niechęć do władzy sułtańskiej. Od roku 1828 Turcja przeżywała zewnętrzny i wewnętrzny kryzys, nasilający się w połowie lat 70. XIX wieku. Z uwagi na wizję bankructwa państwa, w 1875 r. zwiększono podatki od ludności niemuzułmańskiej, co było jedną z przyczyn powstań na obszarze Hercegowiny oraz w Starej Zagorze. Trudności Turków ze stłumieniem pierwszego utwierdziły Bułgarów w przekonaniu o możliwości zbrojnego wywalczenia przez nich niepodległości.