czetę) pod przywództwem Panajota Wołowa i Georgiego Ikonomowa oraz zachodni (wsie Oboriszte, Poibrene, Bania i inne), w którym walczył Georgi Benkowski dowodzący oddziałem konnym. Inna czeta, pod przywództwem Orczy Wojwody, działała w okolicach Strełczy. 22 kwietnia w Panagjuriszte ogłoszono niepodległość i uroczyście poświęcono sztandar uszyty przez Rajnę Kniaginię. thumb|Bułgarscy męczennicy – scena z powstania kwietniowego (mal. Konstantin Makowski, 1877) W odpowiedzi na powstanie Turcy skierowali do walki regularną armię liczącą około 10 tysięcy żołnierzy i wyposażoną w artylerię oraz nieregularne wojska w postaci tzw. baszybuzuków, w sile 80 tysięcy. Siły powstańców, w większości słabo uzbrojonych, liczyły zaledwie 8–10 tysięcy. Już 26 kwietnia padła Klisura, zaatakowana przez dwutysięczną armię Tosun beja. Obóz powstańczy na wzgórzu Eledżik, zaatakowany przez wojska Hasana Paszy, bronił się zaciekle do 1 maja; po jego zdobyciu Turcy zamordowali zgromadzonych w nim Bułgarów, włącznie z kobietami i dziećmi. 30 kwietnia Hafiz pasza zajął Panagjuriszte, które następnie podpalono. Kopriwsztica uniknęła tego losu dzięki wpłaceniu ogromnego okupu.