Zasięg występowania w zależności od podgatunku: A. jubatus jubatus – gepard grzywiasty – wschodnia i południowa Afryka; A. jubatus hecki – gepard saharyjski – północno-zachodnia Afryka; A. jubatus soemmerringi – gepard abisyński – od jeziora Czad do Somalii; status IUCN: EN (zagrożony). A. jubatus venaticus – gepard perski – Iran.
Charakterystyka lewo|mały|220x220px|Gepard w Parku Narodowym Serengeti mały|250x250px|Niektóre gepardy mają plamki przypominające rozety oraz paski na grzbiecie i nazywane są gepardami królewskimi. Długość ciała (bez ogona) 121–145 cm, długość ogona 63–76 cm, wysokość w kłębie 79–94 cm; masa ciała samic 36–48 kg (średnio 43 kg), samców 39–89 kg (średnio 54 kg) (dotyczy gatunku występującego współcześnie). Ciało geparda jest smukłe i muskularne z długimi łapami, mimo iż wygląda na wątłego i delikatnego. Klatka piersiowa jest obszerna, a talia wąska. Ma małą głowę i krótki pysk, wysoko umieszczone oczy, duże nozdrza i małe okrągłe uszy. Jest jednym z nielicznych kotowatych, który nie potrafi chować pazurów (obok kotka kusego, kotka wyspowego i kotka cętkowanego). Futro geparda jest płowe z okrągłymi czarnymi plamkami i czarnymi liniami po bokach pyska.