Błach – nazwisko polskie.

Formy żeńskie: Błachowa, Błachówna. Liczba mnoga: Błachowie.

Etymologia Najstarsza wzmianka o nazwie osobowej Błach pochodzi z 1336 roku. Antroponim ten pochodzi od imienia zaczynającego się na Bła-, typu Błażej. Imię chrześcijańskie Błażej notowane jest w Polsce od XIII wieku. Jest polską formą łacińskiego imienia Blasius i zostało przejęte prawdopodobnie za pośrednictwem języka czeskiego. Nazwa osobowa Błach składa się z rdzenia Bła- i przyrostka słowotwórczego -ch. W średniowieczu miał on znaczenie zdrabniające, spieszczające. Nazwiska utworzone z podstawowym -ch- w części przyrostkowej są bardzo stare. Nazwa osobowa Błach była skróceniem imienia zaczynającego się na Bła- i zarazem jego zdrobnieniem. Stała się dziedziczna i do dziś jest nierzadko spotykanym nazwiskiem. Liczebność i rozmieszczenie geograficzne W 1990 roku Polskę zamieszkiwało co najmniej 2310 osób o nazwisku Błach. Najwięcej jego właścicieli występowało w województwach: kieleckim – 370, katowickim – 340, radomskim – 177, kaliskim – 152, częstochowskim – 132, lubelskim – 120, tarnowskim – 112, krakowskim – 94, sieradzkim – 74. Prawdopodobnie przynajmniej niektóre z tych liczb były nieco większe, gdyż system PESEL obejmował wówczas ok. 94% ludności Polski. W 2002 roku Polsce mieszkały 2504 osoby o nazwisku Błach.