– jednym z ostatnich). 1877–1882 – budowa kolejowego węzła w Berlinie, obejmująca powstanie Ringbahn i linii średnicowej Stadtbahn; konsolidacja sieci krajowej oraz wprowadzenie zintegrowanego systemu kolei miejskiej Stadt-, Ring- und Vorortbahnen – pionierskie racjonalne rozwiązanie sieci kolejowej w metropolii, służące za model dla wielu innych podobnych inwestycji za granicą (m.in. Tokio, Warszawa, Bruksela); 1888 – otwarcie dworca „Hauptbahnhof” we Frankurcie nad Menem; konsolidacja węzła kolejowego; 1891–1901 – przebudowa węzła w Dreźnie państwowych kolei saksońskich, obejmująca powstanie linii średnicowej, dworców Neustadt i Altstadt (obecny Hbf.); 1898–1904 – przebudowa węzła we Wrocławiu, obejmująca rozbudowę Dworca Górnośląskiego do kategorii dworca głównego oraz przełożenie linii średnicowej na wiadukt; ok. 1908 – budowa węzła kolejowego w Hamburgu i Altonie, obejmująca powstanie linii średnicowej Verbindungsbahn, dworca „Hauptbahnhof”, elektrycznej kolei miejskiej Hamburg-Altonaer Stadt- und Vorortbahn; 1915 – otwarcie dworca głównego „Hauptbahnhof” w Lipsku, będącego największym dworcem czołowym w Europie.