interesującą cechą tej kolei były stacje końcowe rozwiązane w formie pętli (parowozy były specjalnej konstrukcji, umożliwiającej pokonywanie ciasnych łuków); obecnie stanowi ona linię RER B.
Budowa sieci 1841 – przyjęcie ustawy o budowie kolejowej „réseau national” (sieci krajowej), której główne linie zbiegałyby się w Paryżu (skąd nazwa: „étoile de Legrand”„Gwiazda Legranda”; Baptiste A. V. Legrand (1791 – 1848) – francuski polityk, dyrektor Corps des Ponts et Chaussées, grupy inżynierów państwowych, specjalistów od budowy mostów i dróg.); budową i eksploatacją zająć się miały prywatne towarzystwa, którym wydano by długoletnie koncesje; 1841–1844 – powstanie kolei Strasburg – Bazylea; pierwszej linia dalekobieżna we Francji i pierwszej w Europie kolei przekraczającej granicę państwową; 1844 – otwarcie kolei Paryż – Épernay;