Morawsko-Śląskie Sudeckie Towarzystwo Górskie (niem. Mährisch-Schlesischer Sudetengebirgsverein, w skrócie MSSGV lub SGV; cz. Moravsko-slezský sudetský horský spolek) – niemiecka organizacja turystyczna działająca w latach 1881–1945 na terenie czeskiej części Sudetów Wschodnich/Jesioników (Wysokiego Jesionika, Niskiego Jesionika, czeskiej części Gór Złotych, Opawskich i Masywu Śnieżnika). Po II wojnie światowej wznowiła działalność w zachodnich Niemczech.
Zarys dziejów
Organizacja została założona 26 kwietnia 1881 r. w Jeseníku z inicjatywy przebywających tam kuracjuszy. Do zadań organizacji należało wytyczanie i znakowanie szlaków turystycznych, wydawanie map i przewodników oraz budowa schronisk i wież widokowych. Wkrótce zaczęły powstawać sekcje (grupy terenowe). W 1913 r. towarzystwo liczyło ok. 3900 członków. Najważniejsze sekcje znajdowały się w Jeseníku, Šumperku, Javorníku, Zlatych Horach, Starym Měście, Ołomuńcu, Opawie, Šternberku, Nysie, Prudniku, Wrocławiu i Wiedniu (w sumie po niemieckiej stronie granicy działało 25 sekcji). Po I wojnie światowej na żądanie władz czechosłowackich oddzieliły się sekcje leżące poza granicami tego państwa. Śląskie grupy terenowe utworzyły Śląskie Sudeckie Towarzystwo Górskie (Schlesischer Sudetengebirgsverein, w skrócie SSGV) z siedzibą władz w Nysie.