thumb|Podobizna Aleksandry Olgierdówny (rys. Jan Matejko) thumb|Pieczęć książęca Siemowita IV thumb|Podział Mazowsza pomiędzy braci (1381-1426) mały|Mazowsze w okresie walki Siemowita IV o koronę polską Siemowit IV (Ziemowit) (ur. ok. 1352, zm. styczeń 1426) – syn Siemowita III, od 1373/1374 w Rawie, od 1381 r. w wyniku podziału, książę na Rawie, Płocku, Sochaczewie, Gostyninie, Płońsku i Wiźnie, od 1386 r. dziedziczny lennik Polski, od 1388 r. w Bełzie, strata ziemi wiskiej w latach 1382–1401, strata Zawkrza w latach 1384–1399 i 1407–1411, strata Płońska w latach 1384–1399 na rzecz zakonu krzyżackiego.
Życiorys Siemowit IV był drugim pod względem starszeństwa synem księcia mazowieckiego Siemowita III i jego pierwszej żony Eufemii opawskiej. Własną dzielnicę Siemowit IV otrzymał jeszcze za życia ojca na przełomie 1373 i 1374 r. – był to okręg Rawy Mazowieckiej. Właściwy dział – ziemię rawską, płocką, sochaczewską, gostynińską, płońską i wiską książę otrzymał zaś dopiero w testamencie zmarłego 16 czerwca 1381 r. Siemowita III.