W wyniku tej zmiany ASP postawiona została na równi z pozostałymi wydziałami UJ.
Od 1831 roku na czele ASP stał jeden z jej profesorów, który jako dyrektor uzyskał kompetencje dziekana wydziału (godność tę sprawował najpierw Józef Peszka, a następnie Józef Brodowski). W 1831 roku profesorami Akademii zostali: Wojciech Korneli Stattler, Jan Nepomucen Głowacki i Jan Nepomucen Bizański. Pierwszy nauczał malarstwa i rysunku, drugi objął kurs krajobrazu, a trzeci wykładał perspektywę i anatomię. W 1831 roku, na polecenie rektora Alojzego Estreichera, Wojciech Korneli Stattler zredagował Projekt do urządzenia Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie. Napisany z rozmachem program wprowadzał nowe elementy nauczania, a głównym jego założeniem było odejście od kopiowania i oparcie kształcenia na studium natury.