Z jednego mola metanu otrzymuje się dwa mole wodoru: w endotermicznej reakcji reformowania parowego w obecności katalizatora niklowego przy ciśnieniu 0,1 MPa i temperaturze 750 °C, która stosowana jest w systemach o dużej mocy, ze względu na potrzebę dostarczania energii cieplnej w procesie konwersji. Z jednego mola metanu otrzymuje się cztery mole wodoru:
W przypadku innych węglowodorów reakcje ich reformingu parą wodną można zapisać:
Po usunięciu , spalanie na anodzie tlenem z powietrza odbywa się już w typowy dla ogniw paliwowych sposób.
Przykłady elektrowni w 1977 roku na Manhattanie, w oparciu o ogniwa fosforanowe, uruchomiono elektrownię o mocy 1 MW i sprawności 38%; w 1991 roku w Tokio powstała największa swego czasu elektrownia tego typu na świecie – Tokyo Electric Power Company, o mocy 11 MW. Parametry ogniw pracujących w tej elektrowni są następujące: U = 0,75 V/ogniwo, I = 431 mA/cm², p = 0,82 MPa, t = 207 °C i gęstości mocy 0,323 mW/cm², a paliwem jest wodór uzyskany z konwersji metanu ze związków ropopochodnych (np. nafty).
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ogniwa paliwowe