Po wybuchu I wojny światowej Maxse wraz z 1 brygadą udał się do Francji. W październiku 1914 r. otrzymał awans na stopień generała-majora i objął dowodzenia nad świeżo sformowaną 18 dywizją, częścią tzw. Nowej Armii Lorda Kitchenera. Maxse nadzorował jej szkolenie (jego sposób szkolenia był zresztą uznawany za jeden z najlepszych w British Army) i dowodził nią podczas bitwy nad Sommą w 1916 r. W styczniu 1917 r. został dowódcą XVIII Korpusu w stopniu generała-porucznika. Dowodził Korpusem podczas trzeciej bitwy pod Ypres. W czerwcu 1918 r., w związku z sukcesami niemieckiej wiosennej ofensywy na odcinku 5 Armii, został odwołany ze służby frontowej i otrzymał stanowisko Generalnego Inspektora ds. Szkolenia Armii Brytyjskiej we Francji. Maxse odebrał jednak to przeniesienie jako degradację.
Po zakończeniu wojny otrzymał w 1919 r. stanowisko dowódcy Okręgu Północnego w Yorku. W 1923 r. został awansowany do stopnia generała. W latach 1921–1932 był pułkownikiem Regimentu Middlesex. Z czynnej służby odszedł w 1926 r. W 1932 r. został zastępcą Lorda Namiestnika Sussex. Był kawalerem wielu orderów: w 1917 r. otrzymał Krzyż Komandorski Orderu Łaźni, był również kawalerem Legii Honorowej i Krzyża Wojennego.