Zeus, mając słabość do Tantala, początkowo przymykał oczy na jego przestępstwo.
Inny mit opowiada o konflikcie z Ilosem, który miał kiedyś wygnać Tantala po wymordowaniu przez bogów dzieci Niobe. Jeszcze inny mit przypisuje Tantalowi porwanie Ganimedesa.
Zbrodnia Tantal, zamiast docenić postawę Zeusa, posuwał się dalej w swej zuchwałości. Zaczął wątpić we wszechwiedzę bogów, w to, że naprawdę są oni bogami. Wpadł na pomysł poddania próbie ich proroczych zdolności. Zaprosił nieśmiertelnych na wieczerzę do swej siedziby. Podał wielką ilość potraw znakomitej jakości. Na końcu poczęstował gości pieczenią na złotym półmisku. Gospodarz w szczególny sposób chwalił jej zalety. Jednak jedynie Demeter, pogrążona w tęsknocie za córką Korą, skosztowała potrawy, może nawet ogryzła całą łopatkę. Inni bogowie poznali straszną prawdę: Tantal podał im do zjedzenia ciało swego syna Pelopsa. Wcześniej chłopiec został pocięty na kawałki, a jego ciało ugotowano.
Istnieje wersja mitu mówiąca, jakoby Pelops został zabity nie zbrodniczo, ale na skutek pobożności Tantala, który podczas głodu nie miał żadnego zwierzęcia, aby poświęcić bogom na ofiarę.