„(...) wielkość tzw. Ortsgruppe ustalają nieco później przepisy organizacyjne NSDAP: „1500 rodzin przeciętnie czteroosobowych, a więc 6000 mieszkańców”. Jej infrastruktura ogranicza się do dwóch domów Hitlerjugend, dwóch szkół i ośrodka zwanego „Ortsgruppenhaus”. Ponieważ „nowe niemieckie miasto” liczy 10 takich komórek po jednej szkole i jednym domu Hitlerjugend, można przyjąć, że liczba jego mieszkańców nie miała przekraczać 30–” – cytat: Aleksandra Polisiewicz, Wartopia I. Berlin518. Moskwa 1122, katalog wystawy, s. 45. (na podstawie Niels Gutschow, Barbara Klain, Urbanistyka Warszawy w latach 1939–1945, Wydawnictwo Deutscher Werkbund e.V., Frankfurt nad Menem 1995). „(...) w ślad za tym szły z najwyższego szczebla decyzje polityczne. „Führer życzy sobie, aby Warszawa spadła do rzędu miast prowincjonalnych” – zapisał w swoim dzienniku Hans Frank w lipcu 1940 roku...”, praca zbiorowa, Straty wojenne Warszawy 1939–1945. Raport, Zespół Doradców Prezydenta miasta stołecznego Warszawy, Warszawa 2004. „(..) Zburzenie getta i założenie obozu koncentracyjnego jest konieczne, gdyż inaczej nigdy nie osiągniemy spokoju w Warszawie (…). W każdym razie należy spowodować, aby miejsce zamieszkania podludzi (niem.