250px|thumb|Ruś Kijowska XI–XIII wiek Księstwo witebskie – księstwo udzielne ze stolicą w Witebsku wydzielone z księstwa połockiego po 1101 roku, istniejące na terenach współczesnej Białorusi od początku XII do około 1393 roku.
Historia Zgodnie ze polskimi źródłami Witebsk został założony w 947 roku przez księżnę Olgę na ziemiach zamieszkałych przez plemiona Krywiczów i Bałtów. Ruskie latopisy wymieniają miasto pod rokiem 1021, gdy Jarosław Mądry przekazał go Briaczysławowi Iziasławiczowi.
Księstwo witebskie powstało po 1101 roku wskutek podziału dzielnicowego księstwa połockiego. W początkowym okresie swojego istnienia Witebsk prowadził aktywny handel z Rygą i miastami niemieckimi. Pod koniec XII wieku, w rezultacie walk między udzielnymi książętami, księstwo witebskie zostało włączone do księstwa smoleńskiego. W XIII wieku ziemie księstwa witebskiego stały się obiektem zainteresowania Litwinów. W 1320 roku weszło w skład Wielkiego Księstwa Litewskiego. Władzę w Witebsku bezpośrednio należała do Olgierda, później – do jego wdowy Julianny.