To jednak nie zniechęciło młodzieńca, wspieranego przez Posejdona.
Pelops pozyskał najpierw miłość królewny oraz poparcie królewskiego woźnicy Myrtilosa. Ten ostatni zdradził swego monarchę. Wyjął z wozu króla metalowe ćwieki, zastępując je woskowymi.
Rozpoczęto wyścig. W jego trakcie wosk stopił się i koła rydwanu króla odpadły. Monarcha stracił życie, wypadając z rydwanu, wleczony za końmi bądź też bezpośrednio z ręki syna Tantala, który został jego następcą.
Tuż przed śmiercią król przeklął zdradę Myrtilosa, życząc mu śmierci z rąk zwycięzcy. Po wygranym wyścigu Pelops jechał rydwanem wraz z Hippodameją i Myrtilosem. Zatrzymali się, a Pelops udał się poszukać wody dla oblubienicy. Wówczas Myrtilos spróbował zgwałcić Hippodameję. Dowiedziawszy się o tym, Pelops zabił woźnicę, zrzucając go z Gerajstosu do morza zwanego później Myrtojskim. Myrtilos w ostatnich chwilach życia przeklął ród Pelopsa. Jan Parandowski nie wspomina o próbie zgwałcenia, uznając, że Pelops zrzucił Myrtilosa podstępem.
W celu przebłagania ducha zmarłego teścia Pelops ustanowił igrzyska olimpijskie jako igrzyska żałobne. Odeszły one z czasem w zapomnienie, ale przywrócił je później Herakles, zresztą potomek Pelopsa.