Największy sukces osiągnął w 1998 roku, kiedy podczas igrzysk olimpijskich w Nagano wywalczył srebrny medal w slalomie. Po pierwszym przejeździe zajmował trzecie miejsce, tracąc do prowadzącego Thomasa Sykory z Austrii 0,47 sekundy. W drugim przejeździe uzyskał czwarty wynik, co jednak pozwoliło mu przesunąć się na drugą pozycję. W zawodach tych rozdzielił na podium swego rodaka Hansa Pettera Buraasa i Thomasa Sykorę. Blisko kolejnego medalu był podczas rozgrywanych sześć lat wcześniej igrzysk w Albertville, gdzie zajął czwarte miejsce w supergigancie. Walkę o medal przegrał tam z kolejnym reprezentantem Norwegii, Janem Einarem Thorsenem o 0,04 sekundy. Na tych samych igrzyskach zajął również piąte miejsce w gigancie oraz siódme w kombinacji alpejskiej.
W 1991 roku zdobył też brązowy medal w slalomie na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm. Lepsi okazali się jedynie Marc Girardelli oraz Austriak Thomas Stangassinger. Na tej samej imprezie był też czwarty w supergigancie i gigancie. W pierwszym przypadku w walce o podium lepszy o 0,38 sekundy okazał się Francuz Franck Piccard, a w drugim Norwega wyprzedził bezpośrednio Johan Wallner ze Szwecji. Czwarte miejsce zajął także w slalomie podczas rozgrywanych w 1997 roku mistrzostw świata w Sestriere.