W tym samym roku brał on czynny udział w zakładaniu Międzynarodowej Amatorskiej Federacji Piłki Ręcznej (IAHF) – poprzedniczce IHF, zaś w 1930 r. zorganizował premierową edycję mistrzostw Polski (MP) mężczyzn drużyn 11-osobowych na otwartych boiskach (tzw. wersja niemiecka), kontynuowane później corocznie – z przerwą wojenną – do 1966 r. Po raz pierwszy MP dla zespołów 7-osobowych (tzw. odmiana duńska) przeprowadzono w 1939 r. (kobiety) i w 1955 r. (mężczyźni), a od sezonu 1956/57 odbywają się one w formie ligowej. Od 1967 r. MP odbywają się już wyłącznie z udziałem drużyn 7-osobowych. W międzyczasie (1936 r.) PZGS przekształcił się w Polski Związek Piłki Ręcznej (PZPR). W czasach Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej – z uwagi na założenie Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej o identycznym akronimie – zmieniono nazwę centrali na Polski Związek Koszykówki, Siatkówki i Szczypiorniaka (PZKSS), a w 1956 r. na Związek Piłki Ręcznej w Polsce (ZPRP), pod którą centrala szczypiorniaka funkcjonuje do dziś. 11 lipca 1946 PZKSS brał udział w zebraniu założycielskim Międzynarodowej Federacji Piłki Ręcznej – IHF.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Związek Piłki Ręcznej w Polsce · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.