27 marca 2004 r. rywalem Dawsona był Amerykanin Aundalen Sloan. Początkowo Dawson zwyciężył jednogłośnie na punkty, wygrywając wszystkie rundy, ale testy antydopingowe wykazały w organizmie Dawsona marihuanę przez co walka została uznana za nieodbytą. Kolejny pojedynek Dawson stoczył 29 lipca 2004 r., pokonując jednogłośnie na punkty niepokonanego Darnella Wilsona. Była to pierwsza obrona młodzieżowego mistrzostwa świata WBC przez Dawsona. 10 grudnia 2004 r. rywalem Dawsona był dawny mistrz świata WBA w kategorii lekkośredniej Carl Daniels. Dawson łatwo sobie poradził z byłym czempionem, trzymając go na dystans ciosami prostymi. Daniels został poddany przez narożnik po siódmej rundzie.
1 kwietnia 2005 r. w obronie młodzieżowego mistrzostwa świata rywalem Dawsona był Efrain Garcia. Amerykanin obronił tytuł po raz trzeci, pokonując Garcię przez poddanie w czwartej rundzie. 6 sierpnia 2005 r. wygrał swój kolejny pojedynek, pokonując przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie Ronalda Boddiego. Ostatnią walkę w 2005 r. stoczył 18 listopada, walcząc z Ianem Gardnerem. Dawson kontrolował pojedynek od początkowego gongu, wygrywając prawie wszystkie rundy. Amerykanin zwyciężył przez techniczny nokaut w jedenastej rundzie, zdobywając pas WBO w kategorii superśredniej. Gardner był w tym pojedynku czterokrotnie liczony.