Ślub pary odbył się 6 lipca 1710. Maria Ludwika Elżbieta była córką Filipa II Orleańskiego, przyszłego regenta Francji. Małżeństwo to było nieszczęśliwe, mimo że Elżbieta Liselotte Wittelsbach, babka Marii Ludwiki Elżbiety, nazywała męża swojej wnuczki Berry-Bon Coeur ("Berry Dobre Serce"). Żona de Berry’ego kilkakrotnie poroniła, ale urodziła również troje dzieci, które zmarły niedługo po urodzeniu: Ludwika (Louise) de Berry (ur. i zm. 21 lipca 1711), Karol (Charles) de Berry (26 marca – 16 czerwca 1713), książę Alençon, Maria Ludwika Elżbieta (Marie-Louise-Élisabeth) de Berry (16 czerwca – 17 czerwca 1714).
Szansa na regencję W 1712 zmarł starszy brat Karola – Ludwik, książę Burgundii i następca tronu Francji. Kolejnym następcą coraz starszego króla Ludwika XIV został dwuletni bratanek de Berry’ego – Ludwik, książę Andegawenii. Pojawiła się szansa, że Karol zostanie regentem, i de Berry, który dotychczas nie interesował się losami państwa, zaczął się teoretycznie przygotowywać do tej nowej roli.