Obsługuje zależności dla poszczególnych pakietów, bibliotek i zadań ÇOMAR-a. Do przechowywania informacji o pakietach wykorzystuje bazę Berkeley DP. Mudur – napisany w Pythonie program do rozruchu systemu. Tasma – przerobione centrum sterowania, analogicznie jak YasT w OpenSUSE, choć nie aż tak rozbudowany.

Odbiorcy i środowisko graficzne Powyższe rozwiązania, jakie zastosowano w Pardusie wynikają z dostosowania go do potrzeb jego odbiorców – Turków. Pardus jest dystrybucją skierowaną głównie do użytkowników tego narodu. Domyślnie Pardus korzysta ze środowiska graficznego KDE, ale jest możliwość instalacji środowiska Gnome.

Wersje systemu System jest dostępny w dwóch wersjach:

Kurulan – wersja instalacyjna. Zawiera instalator i wszystkie potrzebne do instalacji pakiety. Jest ona w wersji full (język turecki, duński, angielski, niemiecki, hiszpański i polski) lub lite (tylko turecki i angielski), Calisan – jest to wersja live cd, bez możliwości instalacji. Zawiera kompletny system uruchamiany z płyty CD.

Cykl wydawniczy System wydawany jest 2-3 razy do roku – w styczniu/grudniu i niekiedy marcu/lipcu.