Biała rewolucja miała w zamyśle szacha zapobiec rewolucji „czerwonej”. Mohammad Reza Pahlawi wychodził z założenia, że to socjaliści są głównym zagrożeniem dla jego władzy, a nierówności społeczne w Iranie mogą pomóc im pozyskiwać zwolenników. Dlatego wdrażał reformy, które miały temu przeciwdziałać. Ze strony duchowieństwa, mimo jego roli w protestach w 1963, szach nie spodziewał się większego zagrożenia. Zakładał, że w toku modernizacji w Iranie zaniknie tradycyjna kultura szyicka, a kraj upodobni się do zlaicyzowanych państw Europy Zachodniej. Tymczasem biała rewolucja, kreując nową strukturę społeczną, wytworzyła również problemy i napięcia, na które szach nie był przygotowany. Reforma rolna, która doprowadziła do upadku warstwy wielkich właścicieli ziemskich, naruszyła równowagę polityczną i społeczną Iranu. Zniknęła klasa dotychczas dominująca w życiu społecznym i gospodarczym irańskiej wsi oraz tworząca pomost między szachem i aparatem państwowym a mieszkańcami wsi, którzy często nie byli w stanie porozumieć się z urzędnikami. Powstałe wskutek przemian klasy bezrolnych robotników oraz niezależnych drobnych rolników bynajmniej nie stały się filarami monarchii, a pustkę społeczną pozostawioną na wsi przez obszarników szybko zapełniło duchowieństwo szyickieE. Abrahamian, Historia..., s. 187..