Kult Św. Makary został prawie zapomniany przez potomnych. Tymczasem w 1814 r. okazało się, że jego ciało nie uległo rozkładowi. Uznano to za jasny dowód świętości jego ziemskiego życia. Wkrótce w obecności jego relikwii zaczęły mnożyć się przypadki uzdrowień, które powtarzały się aż do początków XX wieku. W 1902 r. oficjalnie zaczęto oddawać mu cześć jako lokalnemu świętemu.
Cerkiew prawosławna wspomina świętego mnicha Makarego dwukrotnie: 22 stycznia/4 lutegopodwójne datowanie, tj. 4 lutego według kalendarza gregoriańskiego, 22 września/5 października tj. 5 października (Sobór świętych tulskich).
Ikonografia W ikonografii święty przedstawiany jest, jako stary mężczyzna z niedługą, niekiedy spiczastą brodą, odziany w szaty mnicha wielkiej schimy z nakryciem głowy. Prawą dłoń ma złożoną w błogosławieństwie, w lewej trzyma zwinięty zwój pisma lub pastorał (scs. żezł).
Zobacz też kult świętych Makary - inne znane postaci o tym imieniu
Uwagi
Bibliografia prep. Makary Żabinski, cudotwórca na cerkiew.pl (oprac. Jarosław Charkiewicz)
Linki zewnętrzne życie Makarego Żabinskiego na pravoslavie.ru (liturgia według kalendarza juliańskiego) ikona przedstawiająca świętego na pravoslavie.ru
Kategoria:Święci prawosławni Kategoria:Urodzeni w 1539 Kategoria:Zmarli w 1623