Historia Od roku 1230 do 1283 zakon krzyżacki dokonał podboju całości ziem Prusów i Jaćwingów, jednak pod koniec XIII wieku Galindia była już niemal całkowicie wyludnioną krainą, co należy przypisać najazdom polskim, litewskim lub jaćwieskim. Nowe osadnictwo w południowych Prusach było utrudnione przez najazdy Litwinów. W roku 1325 warmiński wójt krajowy Fryderyk von Liebenzell założył w ziemi Gunlauken pierwszą strażnicę o nazwie Wartenberg (dziś Barczewko), pod osłoną której rozpoczęto akcję osadniczą. Około 1346 Barczewko zostało siedzibą komornictwa podlegającego biskupom warmińskim. Jednak – jak podaje Kronika Wiganda – w roku 1354 Litwini pod wodzą Kiejstuta i Olgierda zdobyli i zniszczyli zameczek w Barczewku („Wartenberg in terram Gunelauken”), wybijając całą jego załogę oraz pustosząc ziemię Gunlauken. Podjęto decyzję, by odbudować zamek i założyć miasto w nowym miejscu o lepszym położeniu. 4 lipca 1364 z polecenia biskupa warmińskiego Jana Stryprocka założone zostało miasto Wartenburg, czyli Barczewo. Komornictwo barczewskie w zasadniczych granicach pokryło się z ziemią Gunlauken. Ostatnia wzmianka o tym terytorium pojawia się w 1379 roku.
Zobacz też Ziemia Bartingen Gudikus Warmia
Bibliografia Grzegorz Białuński Pruskie związki terytorialno-osadnicze w dorzeczu środkowej Łyny w XIII wieku, Komunikaty Warmińsko-Mazurskie nr 1, 2004, str. 3-17
Kategoria:Prusy Kategoria:Warmia