złożył śluby mnisze i jako mnich Symeon osiadł w Chilandarze. Autorem żywota jest pierwszy arcybiskup serbski, Sawa (1175–1235).
Wśród uczniów i następców arcybiskupa Sawy wkrótce po jego śmierci rozwinął się kult, który zaowocował szeregiem utworów hagiograficznych oraz hymnograficznych poświęconych świętemu. Należy do nich m.in. powstała w 1237 Służba na przeniesienie ciała św. Sawy, napisana przez nieznanego z imienia ucznia z okazji translacji relikwii świętego z Tyrnowa do klasztoru w Mileševie. W połowie wieku XIII (1243 lub 1254) na zamówienie króla Stefana Urosza I powstał Żywot świętego Sawy, napisany przez mnicha Domentijana. Jest to tekst pisany wykwintnym, wysokim stylem, charakterystycznym dla literatury dworskiej tego czasu (tzw. splatanie słów), z licznymi reminiscencjami biblijnymi, zdradzający gruntowne wykształcenie teologiczne autora. Z końca wieku pochodzi natomiast inny żywot świętego Sawy, autorstwa mnicha Teodosije, będący przeróbką utworu Domentijana. Tekst ten pisany jest prostszym językiem, niż utwór Domentijana i w odróżnieniu od niego większą wagę przywiązuje do zdarzeń z życia świętego, niż ich teologicznej interpretacji.