4 października 1746, w Operze Paryskiej nazywanej wówczas Królewską Akademią Muzyki, odbyła się premiera jedynej opery Leclaira Scylla et Glaucus. Leclair miał wówczas 50 lat i w dedykacji napisał: Dzisiaj zaczynam nową karierę, co było aluzją do wypowiedzi Rameau, który swoją karierę operową zaczął w wieku 51 lat. Opera Leclaira, stylistycznie pokrewna operom Rameau, została przyjęta z umiarkowanym zainteresowaniem i po 2 miesiącach (18 przedstawieniach) została zdjęta z afisza.
W latach 1748–1751 był kompozytorem i dyrektorem muzycznym prywatnego teatru w Puteaux, należącego do księcia Antoine III de Gramont. Skomponował dla księcia wiele utworów wokalnych i instrumentalnych; większość z nich zaginęło.
Pod koniec życia Leclair stał się mizantropem, stronił od przyjaciół, w 1758 odszedł od żony. Kupił niewielki dom w niebezpiecznej części Paryża, w którym mieszkał samotnie aż do swojej tragicznej śmierci w październiku 1764, kiedy to został śmiertelnie ugodzony nożem. Mimo szczegółowego śledztwa nigdy nie udało się ustalić okoliczności jego śmierci ani ująć zabójcy.
Dzieła