Cedric Errol Fauntleroy lub Cedric Errol Faunt Le Roy (ur. 22 listopada 1891 na plantacji blisko Natchez, Missisipi, zm. 27 listopada 1963) – amerykański lotnik wojskowy, podpułkownik pilot Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Opuścił dom rodzinny w wieku 14 lat, prowadząc żywot podróżnika. Służył w Legii Cudzoziemskiej, a następnie w Amerykańskim Korpusie Ekspedycyjnym (AEF) jako oblatywacz samolotów. thumb|left|Pierwsi ochotnicy amerykańscy: Fauntleroy, Cooper, Corsi, Crawford, Shrewsbury, Clark, Rorison, Noble thumb|Cedric Fauntleroy (na pierwszym planie) wśród oficerów odznaczanych orderem Virtuti Militari przez marsz. Józefa Piłsudskiego Po I wojnie światowej przyjechał do Polski. Od 1 sierpnia 1919 był współorganizatorem i dowódcą 7 eskadry myśliwskiej im. Tadeusza Kościuszki – jednostki składającej się z amerykańskich pilotów ochotników. Następnie mianowany dowódcą III dywizjonu lotniczego. 1 marca 1920 został przyjęty do Wojska Polskiego jako oficer kontraktowy w stopniu majora. Z dniem 30 września 1920 roku został zwolniony z dotychczasowego kontraktu i „w uznaniu jego wybitnych zasług bojowych” został z dniem 1 października 1920 roku przyjęty na kontrakt w stopniu podpułkownika. Znajdował się wówczas w dyspozycji Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego.