Dzielenie sekretu (współdzielenie tajemnicy) – protokół kryptograficzny, w której pewien sekret jest dzielony na fragmenty i rozdawany uczestnikom w taki sposób, że odtworzyć go może jedynie określona podgrupa użytkowników.
Celem protokołu jest ochrona wiadomości przed utratą zabezpieczającego ją klucza. Wykonanie większej ilości kopii klucza zmniejszałoby bezpieczeństwo systemu, a mniejsza liczba kopii klucza zwiększałaby ryzyko zgubienia ich wszystkich. Protokoły współdzielenia tajemnicy realizują pierwszy przypadek, poprawiając niezawodność systemu, jednak bez zwiększania ryzyka.
Formalnie, w protokole uczestniczy osoba dzieląca, która przygotowuje fragmenty, i gracze którzy je przechowują. Protokół określamy jako -progowy, jeśli fragmentów jest a do odtworzenia sekretu trzeba zebrać ich Dowolny zbiór fragmentów powinien być całkowicie losowy i nie pozwalać na odtworzenie nawet części sekretu.
Dzielenie sekretu zostało opracowane niezależnie przez Adi Szamira i George Blakleya w 1979 roku.
Ograniczenia na dzielenie sekretu Protokoły dzielenia sekretu zaprojektowane przez Adi Szamira i George Blakleya są bezpieczne teorio-informacyjnie, co oznacza że nawet przeciwnik dysponujący nieograniczoną mocą obliczeniową nie jest w stanie ich oszukać.