Dowódcą obrony Twierdzy Modlin był II dowódca piechoty dywizyjnej 8 DP płk Wacław Młodzianowski. Podlegały mu następujące siły: na odcinku Kosewo – Pomiechówek – III batalion 32 pp mjr. Mariana Jany, na odcinku Twierdzy – IV i V marszowy batalion 32 pp ppłk. Ignacego Gaydy, na odcinku Zakroczym – VI i VII marszowy batalion 32 pp pod ppłk. Mariana Markiewicza, w odwodzie – batalion marszowy 56 pułku piechoty, ale bez broni maszynowej. Natomiast siły artylerii obejmowały 13 i 14 pluton artylerii pozycyjnej, wyposażone w rosyjskie armaty wzór 1902, kalibru 76,2 mm (3 cale). Obronę przeciwlotniczą mostów zapewniały 8 bateria artylerii przeciwlotniczej 40 mm typu A pod dowództwem kpt. Józefa Płodowskiego i 14 kompania cekaemów przeciwlotniczych typu B.
Polskie działania obronne thumb Do nocy z 4 na 5 września w Modlinie stacjonował sztab Armii „Modlin”, któremu podlegał wprost dowódca przedmościa „Modlin”. 5 września nad wszystkimi siłami polskimi w Modlinie i po obu jego stronach nad Bugo-Narwią i Wisłą objął dowództwo gen. bryg. Juliusz Zulauf, dowódca 5 Dywizji Piechoty jako dowódca grupy operacyjnej. Wobec słabej obsady odcinka rano tego dnia zostały zniszczone mosty w Serocku i Orzechowie. Spodziewano się przybycia oddziałów 5 DP, ale transporty nie nadchodziły.