Szarota norweska (Omalotheca norvegica) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje na półkuli północnej w strefie klimatu okołobiegunowego oraz na obszarach górskich w strefie klimatu umiarkowanego – od Półwyspu Labrador, przez Grenlandię, Islandię, Półwysep Skandynawski po Syberię oraz w górach Europy (na południu po Hiszpanię, Włochy i Bułgarię) i w górach Azji Środkowej (na południu po Kirgistan i Sinciang). W Polsce jest gatunkiem rodzimym, dość rozpowszechnionym w Sudetach i Karpatach.
thumb|150px|left|Pokrój thumb|left|150px|Morfologia
Morfologia Pokrój Roślina zielna z prosto wzniesioną, pojedynczą łodygą bez pędów płonnych u nasady. Pęd (łodyga i liście) są białoszaro, wełnisto owłosione.
Liście Ulistnienie skrętoległe, przy czym liście są dość rzadko rozmieszczone wzdłuż łodygi. Blaszki są lancetowate, u nasady zwężają się stopniowo przechodząc w ogonek. Na blaszce wyraźnie widoczne trzy nerwy. Liście są mniej więcej tej samej wielkości, środkowe liście na łodydze są zaostrzone i nieco dłuższe niż dolne (osiągają 3 do 12 cm długości, podczas gdy dolne od 2 do 7 cm).