Markur śruborogi, dawniej także: markur lub koza śruboroga (Capra falconeri) – gatunek ssaka z rodziny wołowatych, blisko spokrewniony z kozą domową. W kłębie osiąga wysokość 80–100 cm, tułów wraz z głową osiąga długość 1,4–1,8 m, zaś ogon ok. 8–14 cm. Samce osiągają wagę do 110 kg, natomiast samice do 40 kg. Markury śruborogie zamieszkują góry w północno-wschodnim Afganistanie, północnych Indiach (stan Dżammu i Kaszmir), południowo-zachodnim Tadżykistanie, południowym Uzbekistanie oraz w północnym i środkowym Pakistanie. Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody zaliczyła markury do gatunków bliskich zagrożenia wymarciem i umieściła je w kategorii NT (near threatened). Szacunkowe dane mówią o łącznej liczebności wszystkich populacji na poziomie 9700 osobników, w tym około 5800 dorosłych.
Systematyka Markur śruborogi obejmuje trzy podgatunki: markur śruborogi – C. f. falconeri (Wagner, 1839) – Afganistan, Indie, Pakistan, markur tadżycki – C. f. heptneri (Zalkin, 1945) – Tadżykistan, Uzbekistan, Afganistan, Turkmenistan, markur kabylski – C. f. megaceros (Hutton, 1842) – Afganistan, Pakistan.