Również wersja filmowa nie popełniła błędu dosłowności, stwarzając pełną niepokoju atmosferę.
W rzeczywistości ukazanej w opowiadaniu czas i przestrzeń nie biegną równolegle. Dany fragment przestrzeni istnieje, oczekuje na "zaludnienie" przez czas bieżący, a po jego upływie materia powoli traci swoje właściwości (np. znikają smak i zapach potraw, dźwięki nie mają echa, paliwo przestaje być palne) i w końcu zostaje wchłonięta przez langoliery.
Bibliografia Stephen King Czwarta po północy, Zysk i S-ka, 1998
Kategoria:Opowiadania Stephena Kinga Kategoria:Utwory literackie z 1990