Źródłem problemów taksonomicznych w obrębie rodzaju jest zdolność jego przedstawicieli do krzyżowania się i tworzenia nasion bez zapłodnienia, za sprawą apomiksji. Apomiksja pozwala zachowywać specyficzne cechy morfologiczne dla rośliny rodzicielskiej, konserwując wszelkie skutki zmienności pojawiające się na szczeblu populacyjnym czy regionalnym. W obrębie rodzaju opisano do kilkuset (ok. 800) tzw. gatunków głównych i ok. 5 tys. (do 10 tys.) utrwalonych mieszańców między nimi, rozmnażających się apomiktycznie, określanych w zależności od ujęcia systematycznego jako mikrogatunki, podgatunki lub gatunki pośrednie. W obrębie niektórych „głównych gatunków” wyróżnianych bywają setki „podgatunków” (np. w przypadku jastrzębca leśnego ponad 600).

Gatunki flory Polski jastrzębiec alpejski (Hieracium alpinum L.) jastrzębiec atramentowy (Hieracium atramentarium Nägeli & A. Peter) jastrzębiec baldaszkowy (Hieracium umbellatum L.) jastrzębiec Bauhina (Hieracium bauhinii Schult., syn. H. magyaricum Nägeli & A. Peter) jastrzębiec blady (Hieracium schmidtii Tausch, syn. H. pallidum Biv.) jastrzębiec bródkowaty (Hieracium alpicola Schleich.) jastrzębiec brunatny (Hieracium fuscoatrum Nägeli & A. Peter) jastrzębiec chondrillolistny (Hieracium chondrillifolium Fr.) jastrzębiec ciemny (Hieracium nigritum R.