Carlos de Sigüenza y Góngora (ur. 14 sierpnia 1645 w Meksyku, zm. 22 sierpnia 1700) – meksykański historyk, matematyk, kartograf, astronom, filozof, kolekcjoner azteckich kodeksów.
Życiorys Urodzony 14 sierpnia 1645 r. w Meksyku. Siostrzeniec Luisa de Góngory. Pierwszą edukację zdobywał w rodzinnym domu pod okiem ojca, który zanim przybył do Meksyku był nauczycielem królewskiej rodziny w Hiszpanii. Studiował matematykę i astronomię. W 1662 roku wstąpił do kolegium jezuitów w Tepotzotlán, a następnie przeniósł się do Puebla, by tam kontynuować studia w Kolegium Ducha Świętego. Z jezuitami był związany jako świecki kleryk, ale został usunięty ze zgromadzenia za naruszenie jego dyscypliny w 1667 roku.
Po usunięciu z zakonu wrócił do miasta Meksyk, by studiować na uniwersytecie, który nosił nazwę uniwersytetu królewskiego i papieskiego, przez co był wówczas ściśle powiązany z Kościołem katolickim. W 1672 roku objął posadę profesora matematyki na Uniwersytecie Meksykańskim, wygrywając konkurs na to stanowisko, i sprawował je przez 20 lat. Jako wykładowca uczelni zajmował się nie tylko matematyką, ale także astronomią i kosmografią. Ok. 1673 r. został księdzem. W 1680 r. został mianowany królewskim kosmografem, w tym samym roku powierzono mu także konstrukcję łuku triumfalnego wznoszonego na powitanie nowego wicekróla. Od 1682 r.