W uznaniu zasług dowódczych 20 kwietnia 1942 został awansowany do stopnia SS-Obergruppenführera i generała Waffen-SS, po czym objął dowodzenie nad V Korpusem Górskim SS. W jego składzie znalazła się m.in. niezdyscyplinowana 13 Dywizja Górska SS „Handschar”. Korpus zwalczał partyzantkę na terenie Bośni. We wrześniu 1944 powrócił do Rumunii, by nadzorować przygotowania do odparcia radzieckiej ofensywy na Jassy. Podczas pobytu na linii frontu w okolicy Aradu Phleps dostał się do sowieckiej niewoli. W czasie niemieckiego nalotu strzegący ich żołnierze Armii Czerwonej zastrzelili Phlepsa i jego oficerów przy próbie ucieczki.
Został odznaczony Krzyżem Rycerskim w 1943 i Liśćmi Dębowymi do niego (pośmiertnie) w 1944. Jego imię nadano 13 Ochotniczemu Pułkowi Górskiemu SS.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Generałowie Waffen-SS Kategoria:Oficerowie cesarskiej i królewskiej Armii Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Austro-Węgry) Kategoria:Niemieccy zbrodniarze wojenni w okresie II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Zasługi Wojskowej Signum Laudis Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Zasługi Wojskowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką Honorową Czerwonego Krzyża (Austria) Kategoria:Odznaczeni