Zabici żołnierze byli ubrani w elementy mundurów niemieckich, sowieckich oraz cywilne ubrania, co wskazywałoby na ich przynależność do formacji partyzanckiej. Najbardziej prawdopodobne hipotezy dotyczące tego wydarzenia wskazują na celowe zabicie „Oliwy” przez Sowietów, którzy chcieli się pozbyć polskiego dowódcy (podobnie jak w przypadku podporucznika Jana Rerutko ps. Drzazga) albo przypadkowe zabicie ppłk. dypl. Kiwerskiego przez partyzantów ukraińskich walczących dla Sowietów, którzy przez kolor munduru mogli uznać polskiego dowódcę za żołnierza węgierskiego. Pochowany został w rejonie gajówki Stężarycze, w lasach mosurskich na Wołyniu.
We wrześniu 1989 roku jego zwłoki ekshumowano i umieszczono tymczasowo w Kościele Garnizonowym w Warszawie. 21 kwietnia 1990 r. zostały uroczyście złożone na cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie w Kwaterze harcerskiego batalionu AK „Zośka” (kwatera A24-12-14). Wraz z nim pochowano dwóch żołnierzy poległych podczas odbijania jego zwłok.
20 kwietnia 1990 r.