Ten plan był od samego początku nierealny z powodu silnej opozycji wewnętrznej i zewnętrznej, więc nie został wprowadzony w życie. W 1860 razem ze swoim najmłodszym bratem Don Fernando wylądował w Sant Carles de la Rápita w Katalonii, aby rozpocząć nowe powstanie karlistowskie. Zostało ono jednak szybko stłumione a obaj bracia uwięzieni a później zostali uwolnieni za cenę zrzeczenia się praw do tronu i zobowiązanie do niepopierania ruchu karlistowskiego. Po wydostaniu się z więzienia pod naciskiem macochy Maríi Teresy odwołują złożoną przysięgę. W 1861 Carlos i jego żona Maria Karolina niespodziewanie umierają na dżumę, wkrótce umiera też jego brat Fernando. Cała trójka została pochowana w Trieście, w kaplicy świętego Karola Boromeusza w Basilica di San Giusto. Politykę Carlosa kontynuował jego drugi brat – Don Juan, hrabia Montizón.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Burbonowie hiszpańscy Kategoria:Pretendenci do tronu Hiszpanii Kategoria:Urodzeni w 1818 Kategoria:Ludzie urodzeni w Madrycie Kategoria:Zmarli w 1861