Dlatego jako rozwiązanie przejściowe postanowiono przyjąć inną konstrukcję Hyde’a, która mogła być produkowana przy użyciu już opanowanych technologii. 13 kwietnia 1942 roku została ona standaryzowana jako U.S. Submachine gun, M2, .45 ACP, a firma Marlin Firearms Corporation otrzymała kontrakt na wyprodukowanie 164 450 pistoletów maszynowych M2. Za każdy egzemplarz miała otrzymać 36,76 dolarów.
Według planów produkcja pistoletu maszynowego M2 miała się rozpocząć w grudniu 1942 roku. Jednak problemy z podwykonawcami sprawiły, że nie udało się jej uruchomić do końca marca 1943 roku. Ostatecznie pierwsza partia 400 sztuk pistoletów M2 została dostarczona United States Army dopiero w maju. Ponieważ produkcja M3 rozwijała się bez większych problemów, w czerwcu 1943 roku uznano, że kontynuowanie produkcji tej broni nie ma sensu i w rezultacie 17 czerwca 1943 roku M2 został wycofany z uzbrojenia US Army.
Konstrukcja M2 był bronią samoczynną działającą na zasadzie odrzutu zamka swobodnego, strzelającą z zamka otwartego. Komora zamkowa rurowa. Zasilanie broni z dwurzędowych magazynków o pojemności 30 naboi (magazynki wymienne z Thompson M1). Rękojeść przeładowania po prawej stronie broni, lufa gwintowana, z czterema bruzdami. Gwint prawoskrętny. Przyrządy celownicze mechaniczne składały się z muszki i celownika przerzutowego. Kolba, chwyt pistoletowy i łoże drewniane.
Linki zewnętrzne
Kategoria:Amerykańskie pistolety maszynowe