Sprawiło to, że ówczesna numizmatyka zyskała miano „hobby królów”Andrzej Mikołajczyk: Monety stare i nowe. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1988, s. 33, .Helmut Kahnt: Das grosse Münzlexikon von A bis Z. Regenstauf: Battenberg / H. Gietl Verlag, 2005, s. 318, .
Na ziemiach polskich za pierwszego poważnego kolekcjonera monet polskich i obcych uchodzi Maciej Miechowita, profesor Akademii Krakowskiej; własnością innego z profesorów – Stanisława Grzepskiego, była kolekcja monet antycznych. Numizmatyką interesowali się także polscy władcy, począwszy od Jana Olbrachta, poprzez Zygmunta Starego, Władysława IV i Jana Sobieskiego, aż po obu Augustów Sasów i Stanisława Augusta. Zainteresowania te podzielali też niektórzy magnaci, jak książę Krzysztof Radziwiłł czy kasztelan Abraham Zbąski.
W XVIII wieku powstały podwaliny numizmatyki naukowej, której faktycznym twórcą był Joseph Eckhel ze swym fundamentalnym dziełem Doctrina numorum veterum (1792-1798), choć wcześniej już (1783) wiedzę numizmatyczną na uczelni w Halle wykładał Johann Heinrich Schulze, a pierwsza praca naukowa o własnych monetach powstała w 1691 w Szwecji.