Upasani Maharadż (ur. 15 maja 1870 w Satanie, zm. 24 grudnia 1941) – indyjski święty, guru, przez swoich zwolenników uważany za satguru. Mieszkał w miejscowości Sakori, w stanie Maharashtra. Był najsłynniejszym uczniem Sai Baby z Shirdi oraz jednym z pięciu "mistrzów doskonałych" sławnego duchowego nauczyciela – Meher Baby.

Życiorys Upasani Maharadż urodził się w hinduistycznej rodzinie o pochodzeniu bramińskim we wsi Satana, w Indiach, w dystrykcie Nashik. Jego ojcem był Govind Shastri, a jego matką Rukhmini Shastri. Po ukończeniu kariery jako lekarz ajurwedyjski i po trzech małżeństwach zaczął słyszeć dziwny, przeszkadzający głos. Głos wewnętrzny oraz inne trudności, sprawiły, że wyruszył w duchowe poszukiwania i spotkał swego guru - Sai Babę z Shirdi. Zlecił mu on życie w położonej 3 mile dalej miejscowości Sakori, w świątyni boga Khandoby, gdzie mieszkał przez wiele lat w towarzystwie węży i skorpionów, kontynuując swój tapas.

Nauki Upasani Maharadż nauczał, że istnieją trzy zasady moralne, sprawiające, że życie staje się życiem w pełnym tego słowa znaczeniu:The Talks of Shri Sadguru Upasni Maharaj.