Był posłem do Krajowej Rady Narodowej oraz na Sejm PRL I, II i III kadencji. W okresie 1947–1949 był prezydentem Łodzi. Od 2 kwietnia 1949 do 11 kwietnia 1968 był ministrem przemysłu lekkiego w pięciu rządach. W okresie 4 maja–24 października 1956 był również wiceprezesem Rady Ministrów. Eugeniusz Stawiński był najdłużej kierującym tym samym resortem ministrem w historii Polski – 19 lat i 9 dni (6949 dni).
W 1981 był członkiem tzw. Komisji Grabskiego powołanej przez Komitet Centralny PZPR w celu ustalenia odpowiedzialności osobistej członków ekipy Edwarda Gierka„Dziennik Łódzki”, nr 86 (9837), 1–3 maja 1981, s. 2..
Pochowany wraz z żoną Zofią z domu Tatar (1917–1989) na wojskowych Powązkach (kwatera C39-10-1)Wyszukiwarka grobów w Warszawie..
Wybrane odznaczenia Order Sztandaru Pracy I klasytow. Eugeniusz Stawiński, „Trybuna Ludu”, nr 178, 1 sierpnia 1989, s. 2. Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1964) Złoty Krzyż Zasługi (1946). Medal 30-lecia Polski Ludowej Medal 40-lecia Polski Ludowej Medal 10-lecia Polski Ludowej Medal im. Ludwika Waryńskiego (1986)W uznaniu zasług, „Życie Partii”, nr 6, 25 marca 1987, s. 20. Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1966)Nadzwyczajna sesja Sejmu, „Trybuna Robotnicza”, nr 172, 22 lipca 1966, s.