Nazewnictwo miejscowości i ich części w Polsce zachowuje wiele zjawisk językowych i kulturowych, po których często nie pozostał żaden inny ślad.
Pochodzenie nazw miejscowości Nazwy miejscowości dzielą się najogólniej na: pochodzące od cech miejsca, w którym znajduje się miejscowość, pochodzące od ludzi związanych z miejscowością.
W każdej z nich można wydzielić pewne podkategorie, np. w nazwach odosobowych znajdują się m.in.: nazwy służebne, dla miejscowości świadczących pewne usługi dla dworu (np. Piekary, Szczytniki), nazwy patronimiczne, oznaczające potomków założyciela. W Polsce są to miejscowości zakończone na -icy,-ice lub -yce (sufiks -ic w staropolskim oznacza potomka), nazwy dzierżawcze, pochodzące od właściciela, np. zakończone na -ów (np. Emilianów od męskiego imienia Emilian, Henryków od Henryka, Piotrków od Piotra). Jeżeli właścicielem majątku była kobieta wtedy przymiotnik dzierżawczy miał przyrostek -in (np. Anielin od żeńskiego imienia Aniela). Nazwy te utworzono z połączenia przymiotników dzierżawczych z przyrostkami -ów oraz -in dzięki czemu stały się one nazwami miejscowymi, a więc rzeczownikami.