Bolesty, Czajki, Łosie). W ustaleniu klasyfikacji nazw konieczne jest poznanie jej pochodzenia (etymologii).
Klasyfikacja strukturalno-gramatyczna (formalna) wyróżnia nazwy: prymarne (bez specjalnych sufiksów toponimicznych), sekundarne (tworzone za pomocą sufiksów toponimicznych), złożone (składające się z dwóch rdzeni).
W grupie 1. wyróżnia się nazwy: wywodzące się z imion pospolitych (apelatywami) (np. Bagno – bagno, Skała – skała), wywodzące się od nazw/imion osób (np. Kwaczała, Skowronek).
W grupie 2. wyróżnia się formy: sufiksalne (np. Poznań, Brzeżany, Racławice), prefiksalne (np. Podgóra, Zanoteć, Podradom), sufiksalno-prefiksalne (np. Międzylesie, Zagórze, Nagórzyce).
W grupie 3. rozróżniamy: złożenia (np. Dębogóra, Czarnolas, Wyszogród), zrosty (np. Białystok, Babimost), zestawienia syntaktyczne (np. Nowy Dwór, Mały Płock).
Oba wyżej wymienione podziały mają wartość naukową. Zdaniem S. Urbańczyka, pierwszy jest mniej konsekwentny, ale jest bardziej przydatny przy studiach nad historycznym rozwojem osadnictwa.