Albatros C.III był uważany za udany samolot, cechował się odporną konstrukcją, stabilnością w locie i dobrą podatnością na stery. Pierwsze 12 samolotów weszło do użytku na froncie w grudniu 1915 roku. Największa ich liczba na froncie była w sierpniu 1916 roku – 354. W większości zostały wycofane z frontu i zastąpione przez nowsze konstrukcje w połowie 1917 roku. Po tej dacie służyły, i były nadal nowo budowane, jako samoloty szkolno-treningowe. Znane są zamówienia ogółem na 2271 samolotów tego typu.
Użycie samolotu w lotnictwie polskim Polskie lotnictwo użytkowało po wojnie 15 egzemplarzy tego samolotu (w starszej literaturze można znaleźć informacje o 49 samolotach, w tym 38 zakupionych). 10 z nich zdobyto 14-15 listopada 1918 roku na Lotnisku Mokotowskim (był on pierwszym samolotem uruchomionym tam 20 listopada), a dalsze 5 zdobyto podczas powstania wielkopolskiego w 1919 roku na lotnisku Ławica i w hali na Winiarach w Poznaniu. Samoloty służyły bojowo, od jednej do kilku sztuk, w eskadrach: 1., 2., 4., 7., 8. i w Toruńskiej Eskadrze