Dom starodawny: udokumentowane początki rodu sięgają wczesnego XV wieku. Księgi sądowe z tegoż wieku podają wiele informacji na temat rodziny. Najstarszy zapis dotyczy Jakusza ze Skwierczyna (obecnie Skwierczyn Ruski i Lacki, a wcześniej Skwierczyn Duży i Mały), który w roku 1429 darował część Skwierczyna Małego na rzecz kościoła w Paprotni - świadczyli m.in. Stanisław i Szczepan bracia ze Skwierczyna. Około połowy XV wieku w dokumentach kancelarii ziemskiej drohickiej pojawiają się następni przedstawiciele należący do tego rodu ze Skwierczyna, tj. Piotr (1452), Stanisław (1454)Archiwum Państwowe w Lublinie, Archiwum Woronieckich z Huszlewa, Wawrzyniec (1456), Mikołaj i Paweł (1458). W 1452 r. Piotr ze Skwierczyna był arbitrem dziedziców z UgoszczySiedleckaja Uczebnaja Direkcja. Z kolei historyk Władysław Semkowicz podaje informację o niejakim Banachu ze Skwierczyna, który wymieniony został w 1453 r. Następnie w 1465 r. Paweł Skwierczyński świadczył Wojciechowi z Mogilnicy, a w 1469 r. zanotowano dowód ze świadków Pawła Skwierczyńskiego: Raczka Kozy i Andrzeja Nasiłowskiego, który wygrał w sądzie sprawę o główszczyznę za swego bratankaBiblioteka PAN i PAU w Krakowie. Ten ostatni wdał się w jakieś zatargi z księdzem Wojciechem, proboszczem z Wyroząb, popierając w 1476 r. pretensje księdza Piotra, plebana z Kożuchowa.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Skwierczyńscy herbu Ślepowron · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.