Konfiskata, na mocy której musiał opuścić posiadłości ziemskie, została uchylona po śmierci Katarzyny II na skutek prośby zaniesionej przez kilkuletniego syna Stanisława Ignacego do cesarza Pawła I podczas prezentacji na dworze.
W testamencie spisanym 26 czerwca 1811 wskazał pozostawienie dla małżonki Ożenina, a synom swoim pełnoletnim Józefowi, Lambertowi, Aleksandrowi Janowi i Rafałowi majątków: Sadoczek, Wołoskie, Sapożyn, Stadniki, Prusy i Koleśniki.
Zmarł 8 lipca 1811 w Ożeninie, został pochowany przez biskupa Jana Kaczkowskiego, sufragana Łuckiego, na cmentarzu w Tajkurach.
Wraz z żoną doczekali się 11 synów (Józefa, Seweryna, Wincentego, Lamberta, Aleksandra, Jana, Rafała, Udalryka, Benedykta, Ignacego, Marcelego i Ignacego)i 5 córek (Salomei, Anny, Kunegundy, Marianny i Anny).
Przypisy
Bibliografia
G. Jełowicki „Wspomnienia” maszynopis. Dokumenty Heroldii w Petersburgu, fond akta nr 618 Materiały T. Jełowickiego
Kategoria:Absolwenci i studenci kolegiów jezuickich w I Rzeczypospolitej Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I