Od 1949 był profesorem Politechniki Warszawskiej; w latach 1948–1952 przewodniczący Rady Centrali Rolniczych Spółdzielni „Samopomoc Chłopska”. W latach 1944–1952 poseł kolejno do KRN i na Sejm Ustawodawczy, w latach 1945–1947 przewodniczył Komisji Komunikacyjnej KRN.
Zmarł w Warszawie, pochowany z honorami 6 lutego 1987 na cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera B31-tuje-10). W imieniu ówczesnych władz państwowych w pogrzebie wziął udział m.in. członek prezydium NK ZSL, zastępca przewodniczącego Rady Państwa Tadeusz SzelachowskiPogrzeb prof. Jana Grubeckiego, „Trybuna Ludu”, nr 32, 7 lutego 1987, s. 3..
Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (11 kwietnia 1949) („za wybitne zasługi w pracy zawodowej i społecznej”). Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1945) Order Krzyża Grunwaldu III klasy (19 lipca 1946) („za zasługi w walce zbrojnej z okupantem w akcji konspiracyjnej i przy odbudowie kraju”). Medal 10-lecia Polski Ludowej (19 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 19 stycznia 1955 r. nr 0/201 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego. Złoty Medal „Za Zasługi dla Ligi Obrony Kraju” (1979)Plenum Zarządu Głównego Ligi Obrony Kraju, „Żołnierz Wolności”, nr 235, 6 października 1979, s.