W „Sygnałach” publikowali młodzi twórcy, głównie ze Lwowa i okolic (Erwin Axer, Stanisław Jerzy Lec, Debora Vogel, Mirosław Żuławski, a także Czesław Miłosz). Kuryluk szybko pozyskał m.in. Marię Dąbrowską, Brunona Schulza, Leopolda Staffa, Andrzeja Struga, Juliana Tuwima, Józefa Wittlina). Zabiegał też o przekłady autorów zagranicznych (wśród nich znajdowali się Henri Barbusse, André Malraux, Carl von Ossietzky, Bertrand Russell, Upton Sinclair, Paul Valéry) i wydawał numery specjalne poświęcone kulturze żydowskiej, ukraińskiej, białoruskiej i lwowskiej.
W 1938 bojówka Obozu Narodowo-Radykalnego zaatakowała redakcję „Sygnałów” i Kuryluk cudem uniknął ciosu łomem w głowę. Mimo rewizji, konfiskat, utarczek z cenzurą i pogarszającej się stale sytuacji finansowej, wydawał „Sygnały” do wybuchu wojny, a we wrześniu 1939 zdeponował ich archiwum w bibliotece Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Lwowie.