Pont du Gard – zachowany w dolinie rzeki Gard odcinek zbudowanego przez Rzymian akweduktu prowadzącego wodę ze źródeł w Uzès do Nîmes. Wzniesiono go po wschodniej stronie Masywu Centralnego. Budowla o łącznej długości około 50 km i całkowitym spadku 17 m, składała się z szeregu tuneli i mostów wzniesionych z przyciętych bloków kamiennych bez zaprawy. Zaprawy użyto tylko do wylania fundamentów pod filary mostu, które stoją w wodzie. Tajemnica twardości i ścisłego przylegania do kamiennych bloków rzymskiej zaprawy polegała na niedokładnym jej wymieszaniu i ubijaniu jej po wylaniu. Powstała w latach 26–16 p.n.e. na polecenie Agrypy (na moście zachowała się poświęcona mu inskrypcja z 19 p.n.e.).
Od 1840 roku posiada status monument historique, w kategorii classé (zabytek o znaczeniu krajowym).
Opis Odcinek zwany Pont du Gard to trzypiętrowa arkada o wysokości 49 m i 6,4 m szerokości. Poszczególne części arkady zbudowano w sumie z 52 łuków: 6 w dolnej kondygnacji 11 w środkowej 35 w najwyższej