Pogląd ten jest rozpowszechniony wśród wielu wyznań chrześcijańskich, które historycznie wierzyły, że Kościół zastąpił Izrael jako lud Boży.

Antropolodzy zazwyczaj traktują przekonanie o wybraństwie jako formę etnocentryzmu.

Koncepcja ludu uprzywilejowanego lub wybranego przez Boga – którą można podsumować hasłami takimi jak Gott mit uns – może przyczyniać się do ogólnego nacjonalizmu.

Judaizm W judaizmie „wybranie” to przekonanie, że Żydzi, jako potomkowie starożytnych Izraelitów, są narodem wybranym, czyli są wybrani do zawarcia przymierza z Bogiem. Idea wybrania Izraelitów przez Boga znajduje najbardziej bezpośrednio wyraz w Księdze Powtórzonego Prawa, gdzie odnosi się ona do Izraelitów na pod warunkiem przyjęcia przez nich między nimi a Bogiem. Zaraz po tym następuje dekalog, a jest podany jako znak przymierza, z wymogiem, aby Izrael go przestrzegał, w przeciwnym razie zostanie odrzucony. Czasownik „bahar” (hebr. בָּחַ֣ר) jest przywoływany w innych miejscach Biblii Hebrajskiej przy użyciu innych terminów, takich jak „święty lud”. W literaturze rabinicznej wiele napisano na te tematy. Trzy największe wyznania żydowskie – judaizm ortodoksyjny, judaizm konserwatywny i judaizm reformowany – podtrzymują wiarę, że Żydzi zostali wybrani przez Boga w określonym celu.